Poznajemy potrzeby dziecka, wspieramy codzienną aktywność
Niektóre dzieci unikają dotyku, źle znoszą hałas lub niechętnie uczestniczą w zabawach ruchowych. Inne nieustannie poszukują ruchu, skaczą i potrzebują intensywnych wrażeń. Jeśli takie reakcje utrudniają codzienne życie, warto przyjrzeć się potrzebom sensorycznym dziecka.
W Fizjos prowadzimy terapię integracji sensorycznej, dopasowując aktywności do indywidualnych możliwości i trudności dziecka. Cele pracy ustalamy wspólnie z rodzicami, uwzględniając funkcjonowanie w domu, przedszkolu i szkole.
Kiedy warto zgłosić się na konsultację?
Warto porozmawiać ze specjalistą, jeśli dziecko:
- silnie reaguje na dźwięki, dotyk lub określone faktury;
- źle znosi mycie włosów, czesanie, obcinanie paznokci albo niektóre ubrania;
- unika huśtawek, wspinania się i zabaw wymagających równowagi;
- intensywnie poszukuje ruchu, kręcenia się lub skakania;
- często wpada na przedmioty i ma trudności z koordynacją;
- używa zbyt dużej lub zbyt małej siły podczas zabawy i codziennych czynności;
- ma trudności z opanowaniem nowych zadań ruchowych.
Pojedyncze zachowanie nie oznacza zaburzeń integracji sensorycznej. Znaczenie ma jego częstotliwość, nasilenie oraz wpływ na życie dziecka. Konsultacja pomaga ustalić, czy potrzebna jest terapia SI, dalsza ocena rozwoju lub wsparcie innego specjalisty.
Jak wygląda terapia SI?
Zajęcia mają formę aktywnej zabawy z określonym celem terapeutycznym. Mogą obejmować zadania związane z ruchem, równowagą, dotykiem i czuciem własnego ciała.
Terapeuta dobiera stopień trudności do możliwości dziecka i obserwuje jego reakcje. Aktywności mają zachęcać do zaangażowania i podejmowania nowych wyzwań, z poszanowaniem granic oraz poczucia bezpieczeństwa.
Cele odnosimy do konkretnych potrzeb — na przykład łatwiejszego uczestniczenia w zabawach ruchowych czy większej samodzielności podczas ubierania. Przebieg terapii i postępy oceniamy indywidualnie.
Jak wygląda pierwsze spotkanie?
Rozmowa z rodzicem
Omawiamy rozwój dziecka, stan zdrowia, codzienne zwyczaje oraz sytuacje, które sprawiają mu trudność.
Obserwacja dziecka
Przyglądamy się jego aktywności, sposobowi poruszania się i reakcjom podczas proponowanych zabaw oraz zadań.
Ustalenie kolejnych kroków
Omawiamy obserwacje i wskazujemy, czy potrzebna jest pogłębiona ocena. Pełna ocena może wymagać więcej niż jednego spotkania. Jeśli terapia jest wskazana, ustalamy jej cele i plan pracy.
Współpraca z rodzicami
Twoje obserwacje pomagają nam lepiej zrozumieć potrzeby dziecka. Ważne jest dla nas nie tylko to, jak radzi sobie podczas zajęć, ale również jak funkcjonuje na co dzień.